اهمیت تربیه فرزندان به ویژه در جامعه اسلامی.

نویسنده : نجیب الله " جویا "

طوریکه کلمه تربیت بر همه والدین گرامی معلوم است که در جامعه ها متفاوت بوده و از اهمیت و ارزش خاص برخوردار بوده و میباشد که هرکدام گرفته شده از فرهنگ و رسوم و عنعنات منطقوی و میراث مانده شده از نسل های پشین است. و تربیت فرزند در کشوری چون مانند افغانستان ویا سایر کشور های اسلامی به معنایی فراهم آوردن و یا فراهم ساختن هدایات لازیم یعنی به شکل مقدماتی لازمیکه برای فعال ساختن و یا رسیدن شان نزدیگ به خداوند که تقرب هم میتوان ذکر کرد. تعلیم و تربیه موجب سـازنده گی و برازندگی انسان ها است . زیرا ناتوانی و ضعف انسان در بدو تولد بر همگان آشکار است ، چه عامل جز تعلیم و تربیت باعث میشود که این انسان ناتوان به صورتی فردی بالغ و توانا دارای خصایص انسانی از قبیل کرامت ، عزت ، احترام ، جوانمردی ، بلند نظری شجاعت ، نوع دوستی ، حکمت ، عدالت و عمل گردد . تنها تربیت و تعلیم در جامعه انسانی سالم است که انسانها را واجد خصایص ذکر شده در بالا می گرداند.

این عمل طوریکه بر همگان ویداست نیاز ه به آگاهی و تمرین عملی و علمی دارد اگر والدین درین قسمت توجه نکند و یا پدر و مادر در جهت انتقال دادن عقاید اسلامی و یا باور درست و پذیرفته شده و صحیح و ایجاد رفتار اسلامی  که  مورد قبول جامعه اسلامی است کوشا نباشند عواقب آن خیلی ها ناگوار را به بار خواهد آورد. پس این یک وجیبه انسانی ووجدانی والدین است که درین زمینه کوشا باشند تا یک جامعه بسا سالیم را ببار آرند.

و والدین که خیر فرزندان خویش او را فراهم كرده‏ باشند و خداوند بر حق آنان رحمت خواهد نمود. درباره عقیده صحیح و انتقال آن به فرزندان، تكلیف در نهایت امر بزرگی است که برعهده والدین گذاشته شده است، زیرا تأثیر عقایدى كه در خانواده رواج دارد و به فرزند انتقال داده میشود یک وظیفه میراثی است که از یک نسل به نسل دیگر انتقال پیدا کرده ومیکند عمل تربیتى در خانواده به منزله پاسدارى از فطرت توحیدى یک  فرزند و یا فرزند مسلمان است. این پاسدارى یك وظیفه بزرگ تربیتى و اخلاقى است كه عمل به آن مهمترین كاركرد خانواده را فعالیت میبخشد. درین زمینه روایت است که حق فرزند تو اینست كه بدانى او از توست و هرگونه كه باشد چه نیك و چه بد، در دنیاى گذرا به تو منسوب میشود و تو در آن چه به او سرپرستى دارى مسئول هستى، در تربیت و نیكو کاری و راهنمایى به سوى پروردگار و یارى او بر طاعت خداوند بوده و میباشد.

 پس والدین بر این كار شان پاداش مى ‏گیرند اگر درست عمل كنند، و كیفر مى‏ بینند اگر نادرست عمل نمایند ویا سلانگاری نمایند؛ پس او را چنان تربیت كن كه با اثرى كه بر او میگذارى در دنیا زیبایى بی افرینى و با قیام شایسته به وظیفه ‏اى كه نسبت به او دارى ادا کنی میتوانیم یک جامعه ادیده ال اسلامی را که نمونه باشد بناه و جاویدان نهگداری.

از امیر المومنی  علی علیه اسلام چنین روایت است که این وظایف در نزد خداوند معذور باشی و هیچ قوتی نیست مگر به  جز از خداوند و همچنان فرمودند که حق فرزند بر پدر و مادر انست که اورا نکو نهد و نیکو و نیک اش تربیه دهد و قران شریف تعلیم دهد.

 به نظر تعدادی از دانشمندان تربیت نیكو و آموزش عقیده توحیدى و كمك براى ایجاد رفتار صحیح در فرزند را بیان كرده‏ اند و سپس انجام این وظایف را موجب سعادت دنیا و آخرت والدین دانسته ‏اند. آموزش قرآن به معناى آموزش همه عقایدى است كه دلالت فرزند به سوى خدا را محقق میكند و پرورش نیكو به معناى ادب آموزى و ایجاد رفتار صحیح سعادت بخش است. اگر فرزندان یک جامعه به شکل مناسب تربیه گردد تمام و مطابق به احکام اسلامی عمل نماید میوان گفت که در جهان نذیر و مانند نخواهد داشت پس  محیط خانواده اولین محیط اجتماعى است كه فرزند تربیه و تجربه میكند. فرزندان از اعضاى خانواده به ویژه پدر و مادر بیشترین تأثیر را مى‏ پذیرد، زیرا حمایت پدر و مادر خود را تجربه كرده است و همواره دیده است كه ضعیف ‏هاى جسمى او را پدر و مادر جبران مى ‏كنند و مادر تغذیه و پرورش او را از روى مهر و شفقت انجام میدهند. این تجربه‏ ها موجب اطمینان او نسبت به آنها میشود و این اطمینان باعث تغیر پذیری در زندگى فرزند از پدر و مادر میگردد. اگر پدر و مادر در این زمان عقاید صحیح را به او بیاموزند، قلب فرزندانشانرا به یک فکر اسلامی منور میسازد او آنرا مى‏ پذیراند و عادات لازم وعقاید صحیح را فرزند میابد.

در روایت دیگری چنینن روایت آمده است که: خداوند كسى را كه به خیر فرزندش یارى میدهد بیامرزد. پرسیدند چگونه به خیر فرزند یارى رساند؟ فرمودند: آن چه در توان اوست پذیرا شود و از آن چه فوق توان اوست در گذرد و او را به نافرمانى نخواند و سرگشته و حیرانش نسازد در آمورات.

یكى از اهداف تعلیم و تربیت فرزند در خانه و مدرسه، آماده سازى او براى زندگى ایده ال در جامعه اسلامی و تعقیب اهداف جامعه الهى است. به همین دلیل برخى از آموزش‏ها براى او ضرورى است و باید از خانه آن آموزش‏ها را شروع كرد. نمونه مشهور و بارز این گونه آموزش‏ها در روایتى از امیرالمؤمنین (ع) آمده است.

در تربیت فرزند نیز همچون سایر قلمروهاى زندگى، باید اصول ثابت را از امور متغیر جدا ساخت و به این حقیقت توجه كرد كه برخى از آداب و ظواهر زندگى تغییر میكند و روابط اخلاقى و نیازمندى ‏هاى زندگى اجتماعى دگرگون میشود. تربیت فرزند را باید با آگاهى از تفاوت‏ هاى خود و فرزندان از حیث فضاى فرهنگى و مناسبات اجتماعى صورت داد. باید فرزند را طوری آماده ساخت تا اصول ثابت و نامتغیر اخلاق را متناسب با در نظر داشت  زمان و مكان زندگى خود رعایت كند.

در پایان تأكید مى‏ كنیم كه فرزند موهبتى الهی است كه به امانت در اختیار والدین قرار داده شده است. باید این موهبت را گرامى داشت و از اكرام و احترام او فروگذار نكرد، چرا كه سلامت روح او در احترام كردن اوست و تربیت اخلاقى او در سایه اكرام و احترامش موفق‏ تر خواهد بود.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ۱۳۸۹/۰۷/۲۲ساعت ۱:۲۷ ب.ظ  توسط نــجیـب الله ( جویــــا )  |