اتحاد و هماهنگی راه رسیدن به خوشبختی ما و شماست!

 نیک پــــــــور

سی  سال قبل ، زمانیکه زادگاه ماه شهردوشی ( دره نیکپی ) به آتش سوزان بی عدالتی می سوخت ، ملیون ها انسان خانه و کاشانه شانرا از دست میداد و همواره مورد تاراج گروه های مختلف منطقوی قرارمیگرفت که خیلی ها درد ناک و غیرقابل تحمل بود،دوره که پر از خاطره های تلخ زندگی برای گذشته ما بوده وهمیشه مورد تجاوز بی مورد همسایگان قرارگرفته واقعیت اینست که هیچ مشکل منطقوی و مردمی یا محلی نداشته و نداشتیم  ولی بد بختانه همیشه مورد استفاده های سوء اشخاص قرارگرفتیم و بلاخره باعث شده که روابط بین این مردم و همسایگانش به دشمنی مبدل شده د پیشاپیش این امواج خروشان و توفنده  ما وشما فرزندان این قوم فقط دراولین سال های دوره کودکی بود که قدم بر میداشتیم. که خلاف اصول و پرنسب های ملی و بین المللی است و درین زمینه میثاق های در سطح دنیا ایجاد شده بوده ولی با آن هم ما قربانی شدیم.

در چند دهه اخیر، پدران و مادران  ما و شما زیاد اوقات را در آشنایی با رسم و رواج سنتی این و آن منطقه بود سهپری میکرد و بخاطر بقا وادامه زندگی، امرارمعیشت ما و شما با نا ملایمات زمان مبارزه میکرد و تمام تلاش های شانرا بخاطر آینده ما وشما صرف میکردند که تربیه و تحصیل ما درمیان این وظایف دارای الویت بویژه خاص خود بوده که نظر به اینکه فقر دامنگیر ایم مردم بیچاره و مصتعضف  بود نتوانستند که فرزند های نیکپی را در موسسات تعلیمی و تربیوی و دانشگاه ها شامل بسازند. یا راه مناسب را برای شان انخاب نمایند و برادران ما و شما همیشه قربانی خواست افراد قدرت طلب و جابرشده به جبر و اکراه به قطعات نظامی جذب گردید. درمبارزه با همسایه ها جان شرین شانرا از دست میدادند.

زندگی مردم دراین دوره  و یا بیش ازاین دردره نیکپی برای ایشان توام با مشقت ، عذاب، فشار و تشنج بوده که نمیتوان ازافتخارات زندگی ، دستاورد های زندگی و موفقیت های دیگراین دوره برای مردم خود به شمار گیریم. همه زندگی گزشتگان ما در یک وضعیت درد ناگ بوده که یاد آورده نمیتوانیم و یا به قید تحریر درآریم...

اگر در طی این سالها  و یا بیش از آن تمام را با شرایط دشوار کار فزیکی  کمر شکن پشت سرگذاشتند،همیشه از آینده شان  نا امید بودند،تا به پاه استوار شوند ، زیرا نمیدانستند که نهالانی را که بیش سی سال غرس نمودند ،که در آینده  ریشه میگیرند و شاخ و برگ می کشند. چرا که هیچ امید برای آینده باقی نبوده همیشه از وجود این مردم بیچاره و دورنهگداشته شده از حق و حقوق انسانی و بشری شان نمیدانستند و همیشه دشمنان  با استفاده ازسیاست انگلس که مردم را کور نگهدار و حکمت کن حکومت نموده و مشکل دیگری که این مردم داشت موضوع اقلیت مذهبی بود که همیشه مورد تجاوز اکثریت قرارمیگرفت و به دلیل اینکه ازاعمال و رفتارغیرانسانی که از طرف این اشخاص بالای این طبقه صورت میگرفت وبه القاب و نام های مختلف در بین مردم مشهورگردید و کسانی در دوره بالای مردم ما حاکم بود که بنام های مختلف مانند سید، رهبر روحانی وسایر نامها بالای این مردم به شیوه های مختلف حکومت نمود با  مردم به مثابه برده و یا غلام رفتار میکردند و مردم عام این را حق انها میدانستند هم به این فکر بود که اینها مستحق چنین اعمال هستند و باور داشتند چرا که همیشه به ایشان گفته میشد که طبقه هستیم که فرستاده شدیم تا حکمت نمایم بالای شما ( نیکپی ) . سایرین.

حالا که فرزندان نیکپی یعنی شما ، راه و رسم پدر را گرفته اید وعمیق ترین آرزو های مادر و پدر را برآورده   مینماید و یا نموده اید وارد مکاتب ،دانشگاه و شامل تحصیلات عالی شدید،دیگر احساس افتخار و آرامی مینمایم که تا باشد بتوانیم خواب هایرا که پدران ما و شما دیده بود به حقیقت تبدیل نمایم و یا جبرتاریخ را جبران نمایم پس نیاز است  سخت تلاش نمایم و تا قادر گردیم که القاب های مختلف که از طرف دشمنان بر ما گذاشته اند به مردم افغانستان و یا جهانیان ثابت نمایم که همه این القاب ها از طرف اشخاص مستبد و یا حاکمان جابر گذاشته است وبس کدام اساس نداشته وندارد واینرا به نسل بعدی نگذاریم که مانند ما و شما حقیر شوند یا به مشکلات نامبرده مواجه شوند. ما و شما سرمایه های مادی و معنوی این  مردم هستیم !

 اکنون زمان آن رسیده است که شما آغوش پرعطوفت فامیل را ترک نمودید و قدم نخست را در محیط دیگر که از خانه و فامیل تفاوت دارد، گذاشتید.

محیط جدید ، احتیاط ، مسوولیت و زحمت بیشتر را میخواهد که بسا  دشوار و خطیر است ولی باید گذاشت.

اگر در خانه و فامیل ، با همکاری ، شفقت و بخشش برخوردار بودید ، ولی در محیط دانشگاهی با خودکفایی،و کار برخورد با مشکلات و تلاش، تقاضا و قانون سرو کار خواهید داشت. پس نخستین گام های خود را با احتیاط ، دقت و هوشمندی بردارید و بتدریج افق های جدید زندگی اجتماعی ،فرهنگی و سیاسی  را برای تان بگشاید و راه گشاه برای سعادت و خوشبختی جامعه قدم های موثر را بردارید تا باشد بتوانیم بالای زخم های بی درمان مردم خویش مرحم بگذاریم و بخاطر ترقی و تعالی مردم که سالها رنج وعذ اب دیده است بگذرایم و دریچه نا آمیدی را بسته و روزنه سعادت را به سوی مردم خویش بگشایم.

به یاد داشته باشید که مردم از کامیابی های تان شاد میشوند و نارسایی های هر جوان مردم  را ناامید و افسرده می شوند. فراموش نکنید که یک ملت که سال ها جبر تاریخ را دیده است در عقب تان قرار دارد در انتظار اینست که شما دریچه خوشبختی را بروی شان باز نماید و به همین امید زندگی شانرا روزی پی روزی دیگر سهپری مینماید.

این همه ضرورت به هماهنگی دارد که دست را به دست هم داده تخم اخوت و برادری را در زمین خویش کاشته و امیدوار زندگی خویش را ادامه دهیم تا قادر شویم که فرهنگ همدوستی را ترویج بخشیم. من به کمک شما ضرورت دارم امید است بخاطر پیاده ساختن اهداف والای انسانی گام های بسا سازنده را برداشته اخوت و برادری برابری را برداشته زمینه ساز برای هماهنگی شویم و این بستگی به شما دارد که درین مقطع از زمان به واقعیت های زمان رسیده دست را به دست هم داده بخاطر تحقق یافتن ارمان والای انسانی بسیج شده انجمن های اجتماعی و فرهنگی بناه نموده و نیروی بلقوه خویش بخاطر نهاده شدن ان به خرج برسانیم شما هستید که بر سرنوشت مردم خویش رقم میزند و این ملت سزوار خدمت است که در مقابلش قرار دارید امروز در سطح دنیا اقلیت قادر شدند که از حقوق قانونی و انسانی خویش دفاع نمایند پس هم باید گامی را درین راستا برداریم کاری ننمایم که نسل آینده ما به مشکلات که امروز ما دامنگیر هستیم به انها صدمه برساند دلیل درینجاست که ما مدیریت سالم نداریم و از نا هماهنگی ما دشمنان استفاده مینماید باید تلاش شود که به دشمنان جواب منطقی داده شود و دیگر این خواب و خیال را از سر دور نمایند. در اخیر از تمام دوستان و برادران که میخواهند درین راستا اولین قدم هایشانرا بردارند از ابتدا شروع نماید یعنی اخوت و برادری را از فامیل شروع نماید و تلاش نماید که در سطح منطقه و بلاخره در سطح کشور مطرح نماید تا ابر سیاه را از بالای این مردم برداریم و طلوع یک افتات نیلوگون را به تابش بیاوریم.

+ نوشته شده در  دوشنبه ۱۳۸۸/۰۸/۱۱ساعت ۱۱:۴۰ ق.ظ  توسط نــجیـب الله ( جویــــا )  |