قوت ما در وحدت قومی ماست...!

درهر کشوری بسته به تاریخ و وسعت، اقوام مختلفی زندگی می کنند، لهجه ها و زبان ها محلی، لباس و غذا و فرهنگ های مختلف عاملی می شوند تا به کلیت جامعه غنا، رنگ و معنایی برتر ببخشند. در ابعاد جهانی هم مجسسین، فرهیختگان و دانشمندان نه تنها برای کوچه ، قریه، منطقه و شهر خود بلکه برای جامعه انسانی نیز تلاش کردند. و اینها به این باور شدند که اساس استوار و پایداری هر جمع و گروهی از سطح خانواده تا جامعه "وحدت و همدلی" بوده که در هر زمانی لازم و ضروری است، بر همین اساس اسلام سفارش و تاکید زیادی بر اتحاد و برداری تک تک افراد جامعه و کل امت مسلمان دارد.

در این دنیای پر تکاپو که عملا  فناوری های نوین مثل انترنت ، ماهواره، پزشکی و مهندسی و محیط زیست مرزهای جغرافیایی را در نور دیده اند و در دنیایی که تبعیض نژادی و قومی یکی از ضد ارزش های آن تلقی شده و شعار برابری انسان ها و فرصت ها سر داده می شود، شنیدن تصمیم برای همه پرسی کردستان عراق، جای شگفتی دارد.؟

بنا بر اين در چنين شرایط بيش از پیش از هر عصر ديگر، مردم ما  نياز به وحدت دارند، و شايد بيش از هر زماني دیگر مردم ما به همكاري و مساعدت يكديگر نيازمند است و خواهد بود. هدف از وحدت، يكي كردن قوم و از بين بردن ديگران نيست، زيرا اين امر نه تنها كاري دشوار بلكه امري غير ممكن مي باشد.

علت فاصله ميان قوم ما، عدم آشنايي صحيح از مباني فكري يك ديگراست، و با ایجاد وحدت و هماهنگی، صاحبان انديشه هاي ما، با حفظ مباني اعتقادي خود و احترام به معتقدات و باور های همديگر، مسائل اختلافی را در محيطي آرام مطرح نموده. در ضمن آشنائي با افكار همديگر، و مشتركات ميان قوم، تفاهم بيشتري داشته باشند.

بیدون شک یکی از راههای رسیدن به وحدت و حفظ آن، شناخت عوامل تفرقه است. در هر تفرقه و شکافی باید علل اختلاف، موضوع اختلاف، انگیزه اختلاف و مسائلی از این دست با تحقیق و تفحص روشن شود و اگر موضوعات و مسائل معلوم شد، مداوا به سهولت انجام می گیرد. مداوای بیماری اختلاف، بدون شناخت عامل و ریشه آن تنها نقش مسکنی دارد که چند لحظه درد را تسکین می بخشد، چرا که حل ریشه ای بیماری به درمان عامل و ریشه اصلی آن بستگی دارد.

جدا از اینکه شناخت عامل اختلاف موجب می شود که حقوق ذی حق ادا گردد. این نکته در مواردی که واسطه ای حل اختلاف را به عهده گرفته است. اهمیت بیشتری پیدا می کند چه او اگر عامل اختلاف را نشناسد ممکن است نتواند حقی به صاحب حق بدهد و یا به مظلوم، ظلم بیشتری روا شود که زشتی این کمتر از اختلاف نیست.

در بحث اتحاد و برادری بین قوم چون مخاطب افراد یک گروه خاص هستند راهکار برای حفظ وحدت بر اساس اصول و ارزش انسانی استوار باشد که اگر درست در سطح فردی و البته در سطح گروهی و جمعی رعایت شوند وحدت و همدلی ایجاد می شود و کل جامعه در مسیر آرامش و اتحاد قرار می گیرد. به دلیل گستردگی دلایل بروز تفرقه در بین افراد و جامعه فقط به دو عامل اساسی تر اشاره می شود که وزن و اهمیت بیشتری دارند و تمرکز بر روی آنها می تواند گره گشای خیلی از اختلافات مان باشد.

یکی از اصلی ترین عوامل تفرقه و شکاف در هر جمعی از خانواده گرفته تا جامعه، تجاوز به حق و حقوق دیگران و ظلم و ستم است. ستم به هر نوع شکلی که صورت گیرد خواه در سطح وسیع همانند تعدی یک مملکت به همسایه خود و یا در حد محدود مانند تعدی همسایه های به هم و یا فردی به فرد دیگر، همه حاصل اولیه آن اختلاف می باشد.

یکی دیگر از عوامل اختلاف و تفرقه اختلاف سلایق و دیدگاه است. انسانها چه از نظر کمیت و چه از حیث کیفیت عاطفه و احساسات و نیز منشاء آنها مختلف و متفاوت هستند و اگر این اختلافات در موقع اجرا بروز کند موجب اختلاف عمل و تشتت می گردد و اصطکاک هایی به وجود می آورد. اختلاف بین کسانی که ارتباط گسترده ای با هم ندارند هر چند ملموس باشد تبعات چندانی ندارد، اما اختلاف بین جوامع محدود، می تواند آثار زیانباری را به دنبال داشته باشد و تکرار آنها بر عمق آن می افزاید و فاصله را هر لحظه بیشتر می کند این اختلافات سلیقه ای گاه از مسائل فردی و شخصی فراتر رفته و اجتماعات بزرگتر را متفرق می سازد.

میخواهم بگویم که شكي نيست كه ما در عصري زندگي مي كنيم كه تمامي دشمنان براي نابودی ما هم پيمان گشته و تمامي امكانات سياسي و اقتصادي خود را بخاطر تضعیف ما از صحنه محلی و ملی بكار گرفته اند.

آیا ما مردم آنقدر به عقب برگشته ایم که وزیر و وکیل و رئیس شدن از قوم خودمان نباشد و یا حق ندارند که به این مقام و موقف انسانی برسند  که نمیخواهیم...؟

بهترین راه رسیدن به وحدت و برادری در یک جامعه، تکیه بر اصول مشترک و داشتن رهبری واحد است که داریم که امام ماست مانند مهتاب نورانی در درخشش است که امام عصر و زمان و روزگارجماعت ماست. در تنگ ناه ها و بحران ها همه در مسیر واحد قرار بگیرند و در مواقعی که اختلافات شدید می شود با تصمیم یک مرجع واحد از تفرقه و شکاف دوری کنند.

این امر گذشته از اینکه یکی از تاکیدات دینی است از اصول عقلانی و انسانی نیز هست که مورد تایید همه مکاتب فکری قرار گرفته است. امیدوارم که مردم ما از شعور انسانی و سیاسی معقول کار گرفته وحدت و یکپارچگی شانرا حفط نمایند نگذارند که در بین رخنه ایجاد شود که تا بتوانیم در یک فضای برادری و برابری زندگی انسانی داشته باشیم.

نجیب جویا

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ۱۳۹۶/۰۸/۰۳ساعت ۲:۲ ب.ظ  توسط نــجیـب الله ( جویــــا )  |