با همه یار و برادر بود او

از برادر نیز بهتر بود او  

دوستان محترم

 

14 سال قبل از امروز دقیقآ به تاریخ 27 حمل سال 1372 حادثه بی نهایت درد آور, دلخراش  وتکان دهنده سقوط یک فروند هلی کوپتر بین پلخمری و کیان اتفاق افتاد که به اثر این حادثه

15 تن از سرنشینان طیاره به شمول پیلوت جانهای شیرین شان را با عالمی از امید و,آرزو از دست دادند و رفتند به دیار باقی

 

    با دریغ و درد,جنرال شاه قدم نیکپی یکی از خدمتگاران حقیقی مردم مظلوم افغانستان ویکی از شخصیت های  برجسته سیاسی اجتما عی و نظامی نیز درمیان شهدا بود

قلب های هزاران تن بخاطر او جریحه دار و داغدار و دیده های هزاران هزارتن بخاطراو پر نم گردید,و به تاریخ 28 حمل 1382یعنی امروز در مقبره آبایی اش در قریه گزتوغی به خاک سپرده شد

 

آن نو گل خندان که برفت از بر یاران

خون کرد همه دل را صد افسوس صد ارمان

آن یار وفا دار پر از مهر و محبت

بودی به همه مونس و همراز دل وجان

 

او که پیام برادری, وحدت و خدمت گذاری واقعی راهمیشه با خود به همرا داشت . دراین راستا رنج های بیشماری را به منظور رسیدن به اهداف عالی اش نیز کشیده بود

او که در جوان سالی33( آخرین سال زنده گی اش), به پخته گی رسیده بو د منحیث یک شخصیت مطرح و برجسته اجتماعی سیاسی ,نظامی و مردمی عرض وجود کرده بود. شهرت خدمت و همکاری اش با مردم تقریبآ در بسیاری از ولا یا ت افغانستان رسیده بود و همه مردم اعم ازهرقشر و طبقه  و ملیت های مختلف افغانستان  نامش را به نیکی یاد میکردند, او آرزو های بسیار بلند بالای بخاطر سعادت,خوشبختی و وحدت بین مردم را در سرمیپرورانید او مردانه وار در این راه گام های را نیز برداشته بو او دارای شخصیت پیچیده ای از همه ابعاد نیکوبود

 

همین بس که ثنا متین یکی از دانشمندان برجسته سیاسی اجتماعی  مقیم کا نا دا اورا شاه قدم بزرگ خطاب میکند

همین بس که امیرجان صبوری یکی ازهنرمندان نامدار و بلند آوازه افغانستان دروصف او میگوید                                              

فریاد خفته گان همه دربانگ نی بود                                                               

پا یان این صدای صبورانه کی بود                                                               

ای رهگذر از این گذر آهسته تر گذر                                                              

اینجا مزار شا ه قدم نیکپی بود                                                                        

 

همین بس که نور محمد نظری یکی از شعرا از ولایت وردک در وصف وی میگوید                                                              

بیرق اسما عیلیان افراشتی                                                                                                    

تخم وحدت بین ملت کاشتی                                                                                                   

تا توبودی افتخاری داشتم                                                                                                       

قامت زیبا چناری داشتم  

                                                                                                    

همین بس که شاعری از دره نیکپی در وصف او میگوید                                                                                               

هرکه را در سر هوای خدمت نیکپی بوده                                                                                              

بر مرادش نا رسیده مرگ او در پی بوده    

                                                                                           

همین بس که مادری از اهالی غرب کابل میگوید

کاش فرزندم را ازدست میدادم مگر مرگ این شخصیت بزرگ را نمشیندم

شاعر دیگری میگوید                                                                                                                                        

به زون شمال هم چنان غم سرا                                                                                                          

شد از مرگ او زار مرغ هوا 

همین بس که سید شاه عوض خاموش یکی از هنرمندان پر آوازره محلی میگوید

  با همه یار و برادر بود او

از برادر نیز بهتر بود او   

شاعر دیگری میگوید

به گزتوغی رسیدم گریه کردم

سفید قبری نمایان دیدم امروز

ندا آمد از آن قبر کفن پوش

چرا قوم را پریشان دیدم امروز 

 

مثال های بالا همه بیانگر عمق شخصیت فوق العاده این مرد بزرگ میباشد که در سن 27 سالگی منحیث یکی از موفقتیرین و پر کار ترین آمرین  حوزه های امنیتی  در وزارت داخله افغانستان تبارز کرده بود در عین حال یار و یاور هزاران فقیروبینوا بوده به همه امور و کار های  مردمی رسیده گی میکرد                                                                                                     

                                                    

من این موضوع خیلی کوچک را در سالگرد شهادت وی خواستم منحیث یاد آوری ولو هرچه کوچک هم باشد مشت نمونه خروار بنویسم و به دوستان و ودستداران راه و اندیشه های وی و سایر شهداو بزگرمردان ما که در راه آرمان های انسانی شان جان های شرین شان را از دست دادند, یادکردی باشد

 

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبت است بر جریده عالم دوام ما       .

اگرپیک اجل مهلتش میداد شاید کار های بس بزرگ و ارزنده ای  برای رفاه , ترقی و تعالی مردم رنجدیده اش انجام میداد و مینحیث یک شخصث برازنده در سطح تمام افغانسان عرض وجود میکرد

با درد و اندوه که پیک سبک بال اجل مهلتش نداد, همه برنامه ها و آرزو های عالی و انسانی اش نا تمام ماند و به دیارجا ودانه گان شتا فت

روح همه شان را شاد و جای شان را فردوس برین میخواهم, به همه بازمانده گان شهدا عرض تسلیت دارم  

 راه شان سبز باد

 

البته در آینده نوشته های بیشتری پیرامون ابعاد و گوشه های این شخصیت بزرگ تحریر خواهد گردید این پیام خیلی به عجله و در وقت کم نوشته شده است  

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ۱۳۸۷/۰۲/۰۲ساعت ۴:۴۶ ب.ظ  توسط نــجیـب الله ( جویــــا )  |