نقش ومسولیت جوانان در یک مقطع زمانی؟

 

نویسنده نجیب الله (( جویا))

              مافـــــــــردا در خـــــــــواهم داشت       ولی فردا آمروزدر نخواهم داشت

قناعت حرام است هر کس به مهمانی بخت خود تکیه نکند و کوشش شود چیزی را که امروز ندارد فردا داشته باشد چرا که چرخ گردون می چرخد امروز را به جای دیروز وفردا را بجای آمروز آوردنی است.

انگاه ما امیدی به آینده نداریم که چرخ گردون ازفعالیتش باز مانده و زمینه سکوت را به فرمان آفریدگار شان به همه جنبندگان مژده میدهد. دران ایام این گلهای قشنگ بهار زندگی همچو شما جوانان خوش نما و خوش بیان را در خاک سیاه امیخته ساخته و یکباره میدان که صاحب قدرت حقیقی بوده و جهان را مدیریت و رهنمایی اش آزان اوست.

بلی: جوانان عزیز!

شما عزیزان ترین مردم ، خوبترین مردم واگاه ترین قشر جامعه و ممتازترین آفراد یک جامعه هستید که بنا به تصامیم مثبت و ارزنده تان آینده بهتر را برای خود و مردم تان یک شرایط فضای امن را برای زیستن به مردم مظلوم و رنجوروستم دیده ترین قشر جامعه نوید میدهید واز همین اکنون که خوبترین لهظات زندگی تان است بیاید تصمیم بگریم وتا ما و شما جوانان باشیم که فرداحقوق را فدای سیاست نساخته بخاطر جامعه قانونمند و یک افغانستان آذاد،آباد وسربلند درمیان سایر ملل و دنیا باجان و پا خواهیم کوشید.

بیجانیست که اگر بگویم که پوهنتون ها آغازگر تمام خوبها و بدیها و فعالیت ها و بینش ها و واکنش ها است و لهذا خوبترین و خدمتگار ترین آفراد نیست که از این نهاد های علمی به وطن ما عرض اندام میکند که جامعه را به دیار نیستی هدایت نموده و یک قوم با افتخار را درمیان تمام ملل جهان ذلیل میسازد.

و از خداوند خواهانم که ما جوانان افراد با کیفیت در جامعه خود باشیم و هم توان قدرت خود را به خاطر از بین بردن طلسم های استعمار جوایانه اشخاص و افراد قدرت طلب که در طول تاریخ که مردم ما کور نهگداشته بشکنیم و به خاطر به وجود آوردن یک جامعه قانونمند و یک حکومت دموکراسی و مردمی و قانون سالاری و ترویج فرهنگ علم و اخلاق به مصرف رسانیده و زمینه ساز برای تربیه آولاد مردم فقیر این مرز بوم خود باشیم و هم چنان زمینه ساز برای زیر بنا های اجتماعی،فرهنگی،اقتصادی ،بازسازی و سیاسی باشیم.

جوانان عزیز نا گفته نباید گذاشت که همدلی بهتر از هم زبانی است:- باید گفت که.

زمانیکه انسان یا نسل بشریت در روی کره زمین پا به عرصه وجود نهادند و سمت خلیفه را در روی کره زمین عهده دار شدند برای شان تفهیم گردید تا بر بالای زمین زیست کرده و از نعمات خداوندی که برای انها اعطا گردیده و انرا در دنیا ارزانی فرموده است باید از آن استفاده مشروع نماید. و در میان شان دوست باشند و همینطور دستورات الهی برای کافه بشریت تعلیم بدارند و صرف نظر از مسحله نژاد،رنگ،زبان،قوم ، منطقوی و برتری مطره شود.

برای عموم کلمه زیبای انسان خطاب گردد که این در واقع بیانگر وحدت فکر و انسجام یک پارچگی انسانها را نشان میدهد.

طبعتآانسانها در ذات خود سازندگانی جامعه آذاد و انسانیت در روی کره زمین است که برای نسل بشریت افتخار بزرگی تلقی میگردد و تدریجآ  ساخت و باخت جامعه بشریت هر کشور چه از لهاظ مادی و معنوی و فرهنگی در پهن تاریخ از آبتدا تا انتها از انبال بشریت رنگ گرفته و در آینده هم خواهد گرفت چیزیکه مهمتر از آمروز در جوامع بشری بنابه عوامل و بهانه های گوناگون اتفاق افتاده مسحله تبعیض و تعصب میباشد که در وجود یک عده اشخاص مغرض و خود خواه جاه دارد که اسلام این عمل را در آوان اغار مردود دانسته است انرا یک عمل غیر انسانی و غیر اسلامی دانسته.

 با نظرداشت ان سازندگان اعلامیه جهانی حقوق بشر موضوع نا همگونی را برخلاف موازن و پرنسیب های انسانی اخلاقی قلمداد کرده است.

که امروز میلون ها انسان در سراسر جهان ضرر انرا به مردم تبلیغ نموده است و همواره در بسیج سازی افکار عمومی افراد و جوامع بشری در راستای دموکراسی و جامعه ایدایال و دموکراسی است.

که باید تمام مردم انرا رعایت کرد و در حقیقت این مسولیت هر فرد یا هر جوان یک جامعه است که هر فرد از افراد بخاطر حفظ و کرامت انسانی تمام مردم احترام بگذارد مسحله حاکم بر محکوم ظالم و مظلوم فقیر و غنی را از میان بردارند جلو تشدد و پراگندگی را که ناشی از از فرهنگ معمولی در جمع انان ایجاد کنند.

تا همه برآورده سازی اروزو ها آمید ها خویش را در زیر اسمان نیلوگون مداوم حیات نمایم.

چه زیباست کلمه صلح ،امنیت،برادری،و برابری و به شرط که به مفهوم واقعی آن از ان استفاده نمایم و نه برخلاف ان و فرهنگ و مکتب انسانیت در غیر ان عواقب مدهش و تباکن خواهد داشت و پیامد های تلخ و سوزان انرا بیشتر مجامع افتاده در گرداب تعصب با پوست و گوشت خود لمس نموده ایم و بگذار تا گزشته های سیاه را بباد فراموشی بسپاریم و مجددآ باهم دست برادری داده با هم دوست شویم مانند انکه گذشته گان ما دوست بودند بایک هماهنگی نگذاریم که حقوق ما پایمال گردد و از حقوق خویش دفاع نمایم.

و به تمام مردم و قوم خویش حقوق قایل شویم و نگذرایم که هر شخص با خواست های شخصی و استبدادی اش بالای مردم بیچاره ما که دور از فرهنگ و اجتماع است در دوره های بعدی حاکمیت نماید.

پس زمان رسیده است که همه با هم در یک دایره جمع شویم بخاطر شرک شدن در بازسازی وطن و منطقه خویش مبارزه نمایم و حق و حقوق سیاسی خویش را که قانون برای اتباع  اش داده است تلاش نمایم تا این حقوق ما غصب نگردد.

اگر بی تفاوت باشیم زمان میگذرد دیگر بر نمیگردد و درین آواخیرما شاهد بعضی نشست های بی نتجه هستیم که بین بزرگان یا کلان سالان ما صورت میگرد ولی به کدام نتجه مطلوب دست نمیابند ولی به جوانان هم آرزش قایل نیستند و مجال نمیدهند. این مشکل است که همه روزه جوانان ما با این چالش مواجه میشود روزبه روزمایوستر میگردد.

پس ما وشما جوانان هستیم که تصمیم بگریم جلو هرنوع مداخله در امورات قومی ومنطقوی را بگریم و در یک فضای آرام و امنیت زندگی خود و مردم خویش را تامین نمایم و زمینه شایسته سالاری را برای مردم خویش فراهم نمایم که این همه نیاز به یک هماهنگی دارد که تا دریک فضای ارام و زیر یک اسمان نیلوگون زندگی خویش را آدامه دهیم.

گفتنی ها زیاد است نظر به ذیقی وقت نتوانستم بیشتر بنوسم در بعدی های روی این موضوع چیز های خواهم نوشت.

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه ۱۳۸۷/۰۷/۱۴ساعت ۱۰:۲۹ ق.ظ  توسط نــجیـب الله ( جویــــا )  | 

 

پیام تبریکیه زندگی نو به مناسبت حلول عید سید فطر

به نام خداوندی که باری دیگرسعادت روزهای خوش وفرخنده ‏ای چون عید رادر تقدیر و سرنوشت مان رقم زد.‏

پیش ازآن که این مناسبت فرخنده را به عموم ملت ‏عزیزافغانستان مخصوصابه تمام کافه ملت افغانستان تبریک عرض نمایم  دعامی کنم که به برکت ماه مبارک رمضان  تمام دغدغه های رنج آور و بحران ‏های نگران کننده ای که درمسیرامیدها و آرزوهای مردم ‏ما قرار گرفته است ، ازمیانه ما رخت بربندد و خداوندهمه ی ‏‏ ما را از این حوادث غم انگیز و نمایش مرگباری که دشمنان ‏آرامش وامنیت مردم به راه انداخته اند،مصئون بدار.

این روزها شاهد رویداد های تلخ و وقایع ظالمانه ای هستیم ‏که نه تنهاخواب کودکان امروز ما را آشفته می کنند، که ‏رؤیای یک فردای بهتر و شکوفا تر را نیز به سنگ می زنند.‏


‏ درحالی که فریاد تنهایی مردم درهیاهوی خون وجنون ‏ونفرین ونفرت گم می شود و تیرهزارکین حکایت صد حادثه را ‏برلبان شهر و دیار ما می دوزد، مبارکباد گفتن به مردم حتی ‏برای چنین مناسبت مبارکی بازهم کارآسانی نیست.

تبریک ‏عید درمقایسه باحوادثی که این اواخرهمه روزه ‏درمسیرمردم ما دام می افکند، مستلزم به حساب نیاوردن ‏وضعیت اضطراری وبیمارگونه ایست که درکمین نشسته است ‏‏. زیرا این روزها رؤیا های مردم ما نه تنها دراثرامواج ‏انفجارهای انتحاری ، بلکه دراثر خشونت ها ‏و سیاست های خام  هزار تکه می شود که تنها لباس رسمی نمایشی می پوشند ‏و لفاظی و تناقض گویی ، جیره روزانه شان به شمار می ‏آید.‏


‏ براستی این موج خشونت وناامنی ، چگونه و با چه تدبیری ‏راه خویش را به سوی ساحل صلح وآرامش خواهدگشود ؟ ‏وآیامی شود که هنوزهم رؤیای یک کشور آرام ، متحد و رو به ‏فردا را  در روان خود پروراند واعتقاد خویش را برای ‏دستیابی به آن از دست نداد؟


‏ من یقین دارم که بااعتقادی راسخ و اراده استواروقلبی ‏مطمئن ، دست در دست هم و در سایه الطاف بیکران الهی ، می ‏توان و باید فرداهایی را ساخت که شایسته و بایسته ‏مردمان سربلندماست . فردایی که درآن حق خوشبخت بودن ‏و خوشبخت زیستن و حق برخورداربودن ازیک زندگی آبرومندانه ‏و شرافتمندانه توأم با غرور و سربلندی ازآ ن ماخواهد ‏بود!‏

عید همه تان مبارک !

نجیب الله جویا

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ۱۳۸۷/۰۷/۰۴ساعت ۱۱:۴۸ ق.ظ  توسط نــجیـب الله ( جویــــا )  |